Een wereld van verschil
Zojuist heb ik Een keukenmeidenroman gelezen. De titel spoorde me niet echt aan om het boek open te slaan maar ik ben blij dat ik het wel heb gedaan. Wat een prachtig maar schrijnend boek.
Altijd heb ik gedacht dat Amerika het land van de vooruitgang was. Het land waar alles kon. Natuurlijk, we kenne het zuiden, de behoudendheid, ultrarechtse opvattingen en mensen die met een wapenvergunning alles van hun erf wil schieten. Maar dat de verschillen tussen blank en zwart in de zestiger jaren van de vorige eeuw nog zó groot waren als auteur Kathryn Stockett hier schetst, vond ik schokkend.
Huishouden
Met humor en ironie beschrijft Stockett het leven in het gemiddelde Amerikaanse huishouden. Vaak was er een zwarte keukenmeid die 's morgens arriveerde en de hele dag niets anders deed dan letterlijk alles achter de kont van de vrouw des huizes opruimen. Die blanke vrouw werkte zelf niet, liet onbekommerd haar kinderen over aan de zorg van de keukenmeid om vervolgens te gaan winkelen of met vriendinnen te bridgen. De keukenmeid werd behandeld alsof ze van een andere planeet kwam en vooral iemand die je niet aan moest raken, die op een aparte wc moest en uit een eigen glas moest drinken dat vervolgens op een apart plankje in de keukenkast werd bewaard. Dat deze vrouwen zo neerkeken op de zwarte hulp maar er vervolgens de hele opvoeding van hun kinderen aan overlieten is een vreemde splijting in de hoofden van de dames.
Katrhryn Stockett weet met dit debuut een tijdbeeld neer te zetten waar je om moet lachen en van schrikt. Veel vrouwen (en mannen) die destijds op deze manier hebben geleefd zouden zich met terugwerkende kracht moeten schamen. De dooddoener dat iedereen zo leefde, is geen excuus.