Een supermarktketen maakte vorige maand bekend te stoppen met bulkaanbiedingen. Het was het beste nieuws sinds de uitvinding van de onderbroek met elastiek. Bijna schieten woorden te kort om uit te leggen waarom 1+1 gratis, 3=1, 1+2 en 5 halen 1 betalen zo vreselijk zijn.
Allereerst is het lastig om te snel bepalen of die korting nou inderdaad wel zo groot is. Want wees eerlijk: wie gaat bij een toren wasmiddelen staan om, gelijk Pythagoras, uit te rekenen of vijf pakken halen, drie betalen werkelijk zoveel voordeliger is dan er gewoon eentje uit het schap te pakken? Ophitsende reclamehamsters jagen je door de supermarkt langs nu-of-nooit-kortingen tot je met een afgeladen winkelwagen bij de kassa komt en ontdekt dat je maar drie verschillende dingen hebt: twaalf pakken waspoeder, zes familiezakken paprikachips en negen kratten bier. Met bovenmenselijke inspanning duw je de volle kar naar buiten om je dan te herinneren dat je enkel even op de fiets was gesprongen voor een pak melk.
Met verse bulk is het nog lastiger, zeker als je een klein huishouden hebt. Binnen twee dagen een paar zakken rauwkost opeten en je hoeft niet meer te gaan kijken naar het voederen van de dieren in de dierentuin. Wokgroente is ook erg. 'Kies & Mix!' roept de aanbieding, drie halen één betalen. Voor het avondeten zou je genoeg hebben aan een halve zak, maar ja, je bent een dief van je eigen portemonnee als je die andere zakken laat liggen, dus pak je er drie. De aanmoediging Kies & Mix gaat voor jou zelden op, want dat hebben andere klanten al gedaan. Voor jou blijft er één soort groentemix liggen. De minst lekkere, dat wisten die andere klanten ook. En dus ga je met meer dan een kilo van dezelfde soort gesneden groente naar huis, die waar zoveel van die harde bonen in zitten en grof gesneden hete pepers. Aan het einde van de week bekent Manlief in een intiem moment dat hij weleens droomt van een prakkie zuurkool.
Stapelkortingen leiden tot overconsumptie van (ongezond) eten en een hogere prijs van het losse artikel, want het voordeel moet immers uit de lengte of uit de breedte komen. Ik weet dat gratis niet gratis is en toch… Een mens zit raar in elkaar. Maar bij mij is het nu klaar. Graag alleen maar aanbiedingen als de prijs naar beneden gaat van dat ene artikel. Ik stop met zogenaamde voordelige stapelaankopen. Drogisterijketens zijn er ook sterk in. Veel 2+2 gratis-tubes liggen uit te drogen in de badkamerkast. Inmiddels woon ik niet meer in een huis met voorraadkasten, maar in een magazijn. Als ik weer eens thuiskom met acht aanbiedingstubes, dan kan ik ze bij de andere zetten omdat ik vergeten was dat ik er nog twintig van had liggen. Mocht u eens voor een gesloten deur staan bij de drogist, kom dan gerust bij mij langs. Steeds verrassend, altijd voordelig.
Inmiddels ben ik begonnen met het leegeten van ons magazijn, te beginnen met de artikelen waarvan de uiterste houdbaarheidsdatum in zicht komt. Om de kleine letters op de etiketten te lezen, zet ik de bril op die ik voor mijn verjaardag kreeg van de buurvrouw. Zij had een nieuwe nodig en kreeg er drie gratis. Het montuur is niet zo leuk, Manlief zegt dat ik op Nana Mouskouri lijk. Hij zit nu buiten te genieten van het voorjaarszonnetje. Ik ga hem vergezellen en dan drinken we gezellig samen koffie. Met kerstkransjes.
Caty's Column staat in De Plusser, de special die wordt uitgegeven door Dordt Centraal en iedere twee maanden verschijnt. In tegenstelling tot weekkrant Dordt Centraal, is De Plusser geen huis-aan-huiskrant, maar kun je hem meenemen bij meer dan tachtig afhaalpunten in de Drechtsteden. Klik hier voor een afhaalpunt in je buurt.
